Mijn vakantie 2007

Waf! Het is wel leuk hoor, met de familie vakantie vieren. Een beetje varen, beetje kamperen. Maar echt dat vrijheid, blijheid gevoel, was er niet.

In welke tijd leven we nu eigenlijk? Zodra ze merken dat je loops bent, word je aan de ketting gelegd. Waf! echt een ketting hè, als het nou een touw was, kon ik het nog doorknagen, maar nee hoor geen kans!

Grrrrr, op de boot ja, daar mocht ik los, maar je geloof toch niet dat ik ga zwemmen? Als rasechte Duitse Pinscher doe je dat niet! Zelfs niet als je loops bent. Een nat pootje, daar kan ik op zijn tijd nog wel de lol van inzien maar ik hou wel graag grond onder de poten.

Normaliter hou ik echt wel van wat aandacht. Wat blaf ik, het is me nooit genoeg, maar als ik loops ben, mogen ze van mij af en toe de ogen een poosje dicht doen. Niet dat ik niet mag rennen, maar altijd moet ik weer vast aan de fiets of aan de riem, even lekker rond scharrelen is er dan helaas niet bij.

Ik heb het overleeft hoor, maar hoe ik zo aan een partner moet komen is mij een raadsel

 

 

Miss Holland

         

Miss Holland nee dat is echt niets voor mij, ben je wijs, al dat gepluk aan je lijf!

Ik zal niet zeggen dat ik echt niets vind aan een show lopen, maar ik ren liever in het bos zonder lijn. Want daar hoef je bij zo'n show niet op te rekenen. Nog geen halve minuut krijg je de vrijheid. En over kuilen graven, wat zo heerlijk kan in het bos, hoef je helemaal niet te denken.

En dan, als je nodig moet, nou geen probleem in het bos! Op zo'n show is dat toch altijd maar behelpen met zo veel honden op een paar meter gras. Nee hoor, er gaat niets boven de vrije natuur.

Ik heb er nu 2 shows gelopen en als beoordeling kreeg ik 2x zeer goed. Dat is toch niet verkeerd dacht ik zo. Maar of ik het lollig vond nou daar heb ik mijn bedenkingen over.

De eerste keer kreeg ik gelijk een paar vingers achter in mijn strot. De keurmeester wilde zeker weten of ik mijn verstandskiezen wel had?? Waf, waf, dank je lekker dat hoeft voor mij niet.

Maar als ik het goed heb begrepen, is mijn baas hier voorlopig tevrede mee. Waf ik vindt het prima hoor! Niet dat ik geen bewondering heb voor die kampioenen. Mijn vader schijn ook kampioen te zijn geweest, nou petje af hoor voor die toppers, maar als ik mag kiezen, dan weet ik het wel.

 

 

Waf ik moet jullie wat vertellen. Ik heb een vriend, ja echt. Hij heet Bono en een lekker ding dat het is, daar lik je je bek bij af. Stoere brede borst lekker gespierd echt een coole gast.

Ik heb wel een beetje het idee dat ik er in bent geluisd en ben uitgehuwelijkt. Dat is tenslotte uit de tijd, maar ja bewijs dat achter af maar eens. Zodra ik hem zag was ik verkocht.

Ik had hem al eens ontmoet op een show, maar toen werd mijn lijntje flink strak gehouden. Maar nu is hij echt mijn vriend en........ Nederlands kampioen!! wauw.

Ik wist niet wat me over kwam we mochten gewoon onze gang gaan, tja en toen namen we het er ook van. Zo zie je maar weer, die bazen van mij zijn zo rot nog niet.

 

8 november 2008 gezinsuitbreiding

 

Het is niet te geloven maar de ene dag nog je nog prinsheerlijk alleen in je bak en de andere dag met een heel kroost om je heen. Ik had de laatste dagen al veel onrust in m’n lijfje hoor (nou ja lijfje dat bleef maar groeien en groeien).  Al met al had ik toch wel het gevoel dat er wat stond te gebeuren. Maar dat dit het zou zijn !!!??

Nou vraag ik me toch af of Bono hier mee te maken zou hebben.Want als dat zo is, kan hij toch ook wel een deel van de opvoeding (of nou ja laten we het bij huishoudelijke taken laten) voor zijn rekening nemen. Zeg nou zelf emancipatie is tegenwoordig toch vanzelfsprekend. Ik ben echt de beroerdste niet hoor, ik denk dat ik hem voorstel dat ik de eerste 4 weken alles schoon houd, en dan hij de laatste 4 weken. Ik heb het wel alleen over schoonmaakwerkzaamheden want al dat lekkers wat ik tegenwoordig krijg hou ik liever voor me zelf.

De baas hoorde ik pas zeggen: 'je eet de oren van mijn hoofd!' nou dat liegt ze toch echt want ik bijt niet! Maar alles wat in mijn etensbak komt is heel snel weg, daar heb ik beslist geen moeite mee.Dat was vroeger wel eens anders. Maar dat zal ook wel door dat grut komen.

Zo vallen alle puzzelstukjes voor mij op zijn plaats. Maar ik geniet wel van mijn grut hoor, en ook van al die oergevoelens in mijn lijf. Ze komen  zomaar bij me naar boven, bevallen,waken,verzorgen, voeden. Ik heb geen yogalessen of zwangerschapgym gevolgd ook geen cursus borstvoeding natuurlijk.

En toch loopt het allemaal op rolletjes. Tja, en het opvoeden komt strak pas natuurlijk. Kijken wat ik daar van terecht breng.

 

Het jaar 2009 van

 

 

 

 

 

 

 

ps. Deze foto's heeft de  baas 31 aug 2009 gemaakt Rody is erg lief hoor maar ja als je niet loops bent heeft het geen zin he

  April

Nou het is weer fraai ik ben loops en ik ken mijn taak
als vrouw en moeder, maar dat vrouwtje van mij snapt het volgens mij niet echt helemaal.
Terwijl er bij Bono geen vuiltje aan de lucht was,
we konden doen en laten wat we wilden.
Tja dat was vooral doen natuurlijk.
Maar nu komen we daarnet Rody tegen, ook een
Duitse Pincher dus ik probeer met janken, blaffen en
sjorren duidelijk te maken van:, ik vindt dat wel wat.
Het is wel geen Bono, Rody is namelijk niet zwart.
Maar goed wat hindert het ik discrimineer niet.
Maar niks hoor ik werd met grof geweld mee gesleurd.
Dat geweld voelden ik niet zo zeer aan mijn hals maar des te meer in mijn trouwe hondenhart.
Wat moet ik hier nou mee?
Op dit punt begrijp mijn baas mij niet.

 ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?

 

 

                          Juli / Augustus

Het zou je gebeuren, wordt je bijna vergeten als de familie op vakantie gaat.
Normaliter zou dit onmogelijk zijn, want zodra ons huis op wielen voor de deur staat hou ik alles extra nauwlettend in de gaten.
En zodra ik merk dat ze gaan inpakken ga ik zoveel mogelijk in de weg lopen zodat ik er zeker van ben dat ze me niet vergeten.
Dit brengt wel het risico met zich mee dat er diverse keren op mijn tenen wordt getrapt, maar goed dat heb ik er graag voor over.
En ook dit heeft zo zijn voordeel want bij de minste of geringste aanvaring laat ik me dan flik horen door een gil, waardoor ik er van verzekert ben dat ze nog van mijn aanwezigheid op de hoogten zijn.
Wat dan ook negen van de tien keer wel wordt bevestigt met woorden van,: als: ga dan ook een stapje aan de kant.
Of als ik mazzel hebt word ik aangehaald en als ik berepech heb in de bench gestopt.
Maar ook bij die berepech zorg ik dan dat ze me niet vergeten door elke 2 minuten een kreunend piepje te geven.
 

Tja en dan zal ik nu vertellen hoe het dan toch kon gebeuren dat ik bijna vergeten was.
Je moet weten ik slaap graag uit: 7.00 uur vindt ik erg vroeg en als het baasje me om die tijd roept voor een rondje denk ik altijd: nou je roep nog maar een keer ik heb het vast verkeert gehoord! Zodra ik dan buiten ben is mijn luiheid wel over hoor, maar vroeg opstaan heb ik dus een hekel aan.
Nu waren ze de helen dag al aan het inpakken geweest maar ik had duidelijk gezien dat de hele familie boven naar hun mandjes ging dus was mijn stres over en lag ik mij met een gerust hondehart ter rusten op mijn kussen.
Toen de baas en het vrouwtje dan ook midden in de nacht (2.30 uur) zachtjes naar beneden kwamen sluipen had ik geen behoeften om ze na zo’n stresvolle dag en korten nacht, ze al kwispelstaartend tegemoet te treden.
En toen de rest van de familie iets later ook naar beneden kwam verbaasden het mij het allen vaag dat ze heel stil deden, wat ik dan ook met slaperige welgevallen en een half oog even bekeek, om dat oog daarna weer met een diepe zucht van genot dicht te doen.
Want stilte is in ons huis waar dagelijks minimaal 7 personen rond lopen iets wat niet veel voor komt, dus zo'n moment moet je als hond koesteren.
Zelfs toen de kinderen door de garage deur naar buiten gingen kreeg ik nog geen argwaan
Maar toen de buitendeur open ging was ik klaar wakker en voor de baas had gedacht,: ik doe de deur dicht, glipte ik tussen zijn benen door naar buiten terwijl ik hem gelijk hoorden zeggen: Is Kelly…. en meer niet want toen was ik al buiten.
Oho, zei het vrouwtje: Het zou je gebeuren! wel nee zegt de baas. We hebben een Duitse Pinscher. Die is slim voor drie
Mmm, dan kan zijn, maar naar mijn idee was het wel kantje boord. En toen wilde het vrouwtje ook eerst nog even een blokje om, nou echt niet hoor! Je geloof toch niet dat ik op m’n gemak een plasje doet of een drolletje draait als ze mij zonet bijna vergeten zijn mee te nemen.
Geen spraken van. Ik hoef zelfs niet te snuffelen. ZOEFFF de auto in en knappe baas die mij eruit krijgt.
De rest van de vakantie zorgde ik er voor dat ik eerder in de auto was de familie. En dat ging prima.

 

 

10 oktober 2009

 

En op  9-12-2009 was dit het resultaat

 

Hier waren onze kids ongeveer 8 weken

 

Één van de acht, namelijk Baldr heb ik persoonlijk tot hij een half jaar was opgevoed.

De waarheid gebied mij te zeggen dat: mijn kleine baas mij daar wel een handje bij hielp.

Na dat half jaar ging ook Baldr definitief naar zijn eigen baas.

Tja ze zeggen mij hier dat ze alleen lieve baasjes voor mijn kids zoeken dus daar vertrouw je als moeder dan maar op.

 

Home